Frisse Flyer van GroenLinks

  Mijn zaterdagmiddag wordt bruut verstoord door een postale daad van brievenbusagressie uit linkse hoek. Een flyer met heuse handtekening van naamgenoot Jesse ontsiert mijn deurmat. Je kan een campagneteam niet kwalijk nemen dat ze de politieke voorkeur van een huishouden niet aflezen aan de voordeur natuurlijk. En in Groningen is de kans dat achter een willekeurige deur linkse sympathieën huizen natuurlijk aanzienlijk. Ik loop weer eens over van begrip dus. En aangezien ik té milieubewust om het ding ongelezen bij het oud papier te gooien (wat heb ik eigenblijk aan die ‘NEE-NEE’ sticker?) wierp ik een blik en zag[…]

Lees verder

Het avond-klokje

Eindelijk is het zover, een avondklok. Het stug handen schudden van Boris Johnson heeft eindelijk geleid tot een brits virus. Onafhankelijke wetten, onafhankelijke economie, een onafhankelijk eiland en ook een onafhankelijk virus. Een “make great again” succes waar de Amerikanen jaloers op kunnen zijn. Resultaat voor Nederland? Ja het avond-klokje… Gelukkig niet zoals Rutte het voor zich zag, maar dankzij het dappere verzet van Robje Jette mogen we nu een half uurtje langer buiten spelen. De eerste avondklok sinds WO2 is een feit.  Maar was dit nu echt allemaal nodig? Nou nee ik vind van niet. Moeten we dan maar[…]

Lees verder

Het kabinet kiest het hazenpad

Eerder schreef ik in de Jonge Liberaal over het ‘Syrië dossier’ en hoe dit akelige voorval in elk normaal scenario tot het aftreden van onze minister van Defensie zou hebben geleid. Door Corona lag de aandacht van het publiek echter even niet bij dit soort schandalen en dus was hier voor oppositie noch kabinet veel schandaal (lees: politiek gewin) te halen. Een motie van wantrouwen van de SP kon dan ook niet op een meerderheid rekenen. Mijn kritiek toentertijd was dat het kwalijk was dat een majeure crisis als Corona kennelijk kan leiden tot algemene desinteresse voor bestuurlijke normen zoals[…]

Lees verder

Beste Jonge Liberalen

  Nu champagne, bier en oliebollen hun inwendige chemische dansjes hebben beëindigd en ik een enkele verwarde liberaal al weer in de sportschoenen zag, wil ik jullie namens de redactie een spetterend nieuw jaar wensen! Een jaar met een interessant-rommelige start weliswaar. Waarin The Land of the Free in opperste verwarring tot stilstand komt, na de dollemansrit in Trumps roller coaster; en waarin hier te lande Marc Rutte moet zien of zijn ijzeren voorsprong in de peilingen bestand blijkt tegen de wiebelige corona-aanpak, de toeslagenaffaire en de gebundelde krachten in de oppositie. We gaan het zien! Wij hebben er in[…]

Lees verder

Mafklapper van de maand: William Moorlag

De Mafklapper van deze maand is William Moorlag, PvdA-parlementariër uut Grunnen. Nadat de oud-gedeputeerde die hier in het Noorden vooral naam maakte met een eclatant verlies bij de Provinciale Staten, eerst zijn gewenste kamerzetel in rook zag opgaan, doordat Liliane Ploumen zoveel voorkeurstemmen kreeg dat William van het bordje kukelde, landde hij later alsnog op het kamerpluche, toen Jeroen Dijsselbloem het edele kamerwerk voor gezien hield. Ook hier geen sprake van bewegen op eigen kracht dus, maar kniesoor die daar over valt. Dat socialistenleider Lodewijk Asscher liever een partijlid met wat zwaarder profiel had zien doorschuiven, mag een publiek geheim[…]

Lees verder

Coronamoeheid, niet werkende maatregelen en voor wie doen we het eigenlijk?

Het nieuws wordt op het moment van schrijven gedomineerd door hogere besmettingscijfers, meer coronamaatregelen en gefrustreerde ondernemers. Dan zijn er nog zorgen over de psychologische gezondheid van de bevolking en is er geruzie binnen het kabinet, maar dat terzijde. Het coronabeleid heeft de samenleving in zijn greep, maar het geheel van maatregelen is tegenwoordig zo onsamenhangend dat het cognitief aantrekkelijk is om complottheorieën aan te gaan hangen. Waarom doen we ons dit eigenlijk aan? En hebben veel van ons inmiddels niet liever gewoon corona? Mondkapjesplicht Een zeer verdacht punt in het huidige beleid is de mondkapjesplicht. Waar in 2019 het[…]

Lees verder

Mafklapper van de maand: Thierry Baudet

Thierry Baudet ging de politiek in met de belofte van een tweede Pim Fortuyn. Maar wat niemand had kunnen voorzien, is dat hij Fortuyn in termen van klassiek partijdrama ruimschoots zou overtreffen. Er is de afgelopen week zoveel gebeurd, dat het nauwelijks was bij te benen. Eerst zijn er de antisemitische en nazistische geluiden bij prominente leden in de jongerenvereniging, en ondanks dat dit niet de eerste keer is, houdt Baudet hen de hand boven het hoofd. Om vervolgens onder druk van partij en publiek zijn ‘ridderlijke verantwoordelijkheid te nemen’ en af te treden, snel gevolgd door senator Cliteur, Baudet’s[…]

Lees verder

VVD versus de rechtstaat

  Met de opkomst van FVD is er in Nederland een groter draagvlak ontstaan voor het inperken van de rechterlijke macht en het delegitimeren van onze rechters. Baudet’s gevecht tegen de trias politica is altijd gevoerd in naam van democratie en soevereiniteit. ‘Politiek gemotiveerde D66 rechters’, die de wil van het volk miskennen en het Europese gerechtshof die de soevereiniteit van het parlement overschrijft, staan in dit gevecht centraal. Als liberale partij distantieerde de VVD zich altijd van retoriek die de legitimiteit van de rechterlijke macht schaadt. De rechter is dan ook een van de belangrijkste instituties ter bescherming van[…]

Lees verder

Mafklapper van de maand: Donald Trump

Het viel niet te missen, afgelopen week koos Amerika een nieuwe president. En zijn naam is niet Donald Trump. Omdat Donald nogal slecht tegen zijn overduidelijke verlies kan, nomineert de Jonge Liberaal hem tot eerste winnaar in de nieuwe rubriek ‘Mafklapper van de maand’. Zoals voorspeld, was het dinsdagavond nog onduidelijk wie er zou er winnen. Dit weerhield beide kandidaten er niet van om dinsdagavond toch te gaan speechen. Waar Joe Biden zei dat hij verwachte de verkiezingen te gaan winnen, maar wel opriep tot het tellen van alle stemmen, en dus tot geduld, riep The Donald zichzelf al vast[…]

Lees verder

Tricky prelude to the elections

U kent uw verslaggever als de genuanceerde neutraliteit zelve. Dus ook in de aanloop naar de verkiezing van de volgende president van het nog net machtigste land ter wereld, houd ik mijn privévoorkeuren maar even privé. Tegelijkertijd wil ik mijzelf de luxe ontnemen om na de dag van morgen triomfantelijk het eigen gelijk te gaan claimen. Daarvoor is slechts één route: nu al met mijn water voor de dokter. Waar ik mag claimen dat ik in 2016 goed gokte (want een gok blijft het) op Trump, wil ik ook nu man en paard noemen. Die man heet Joe, zijn paard[…]

Lees verder