Het centrum van het probleem.

Sinds de val van de paarse politiek en de verzuiling van Nederland zijn de gevestigde partijen van Nederland meer en meer een brede volkspartij geworden.
VVD standpunten zoals: drugliberalisering, budgetbeheer, het terugdringen van militaire capaciteit en het algehele verkleinen van de staat behoren tegenwoordig tot een ver verleden.
D66 die zichzelf profileert als een professorenpartij die daadkrachtig het onderwijs verbeterde en kernenergie steunde behoort tot een tijd waarin het ontvangen van een penthouse nog normaal was voor een fractievoorzitter.

Reeds voor de verkiezingen pleitte de VVD voor een sterke overheid.
Dit zou menig liberaal toch in het verkeerde keelgat moeten schieten, aangezien het tegengaan van een grotere omvang van de overheid een basisbeginsel is van een groot deel van de verscheidene soorten liberalen.
Het goedpratende riedeltje is niet nieuw: ‘’Het kapitalisme moeten we als overheid bijsturen’’.
Het bovenstaande klopt, marktmonopolies moeten voorkomen worden om de markt evenredig en kwalitatief voor de consument te houden.
Echter is een statement zoals eerder genoemd dan toch storend om te zien vanuit een partij die zich altijd heeft ingezet tegen een sterkere overheid.

Dit soort leuzen zijn tegenwoordig terug te zien in vele, grotere partijen.
Het toetreden van de brede volkspartij tot de algemeen-geaccepteerde volkspolitiek is een streven waar de politiek-georiënteerde persoon toch tegen kan zijn.

Mensen zijn bang voor extremiteiten; en terecht. Pinochet ging te ver, Stalin ging te ver, Chomsky ging te ver en Mussolini ging te ver.
Maar ergens is die overtuiging toch onterecht tegenwoordig. Zulke extremen behoren tot een ver verleden, binnen Europa tenminste, mogen we hopen.

Met bovenstaand punt in acht genomen, waarom accepteren Nederlanders een partij waar zij als liberaal, socialist, conservatief of progressief het eigenlijk niet mee eens zijn, toch als de partij waar ze op stemmen omdat het ‘’dichtbij’’ hun waarden staat.

Op deze manier zal er weinig kwalitatief veranderen in Nederland, noch het politieke speelveld.
Ook al is het politieke kompas een incompleet en achterhaald concept om een politieke positie te bepalen, een ding is zeker, zij die die status-quo van het politieke midden accepteren zullen uiteindelijk weinig veranderen in de wereld.
Er kan met zulke argumenten altijd teruggevallen worden op Dante’s Inferno, met de befaamde zin: ‘’The darkest places in hell are reserved for those who maintain their neutrality in times of moral crisis’’.

Natuurlijk is het logisch dat menig partij ervoor kiest om meer naar het centrum te trekken.
Meer stemmen, groter zetelaantal en meer macht.
Hiermee kan het argument aangevoerd worden dat een ideologie daadwerkelijk toegepast kan worden als een partij daadwerkelijk in de coalitie weet te komen en kan meeregeren, hoe meer zetels hoe meer daadwerkelijke ideologie.

Echter is dit een lichte vertekening van de waarheid, als een politieke partij, laten we de VVD als voorbeeld nemen, 80 zetels verkrijgt met leuzen als ‘’Een sterkere overheid, softdrugs criminaliseren’’ en weetikveelwat voor centristische zegjes om vervolgens wanneer ze de absolute macht hebben het volledig om te draaien naar een absoluut libertair beleid met een overheid die de nachtwakersstaat eigenlijk al te autoritair vond is simpelweg liegen tegen de kiezer.

Een groot deel van Nederland accepteert dat hun mening niet volledig terugkomt in de Tweede Kamer. Dit gedeelte van het electoraat is het maar een beetje eens met de partij waar ze 30-50% op krijgen wanneer ze hun 4-jarige kieswijzer weer eens invullen.

Wanneer mensen het bovenstaande maar accepteren en nooit voor interne verandering zorgen binnen een partij, of druk creëren door competitie te beginnen met andere partijen, zal een groot deel van Nederland maar ‘’een beetje’’ hun stem terug horen in de Kamer.

Deze onvolledige vertegenwoordiging leidt tot meer en meer centrisme en tegenwoordig ook populisme.
De alleenheerschappij van de VVD op (daadwerkelijk) rechts eindigde met het toetreden van Forum tot de kamer en daalde nog meer met de stijging van Forum naar 8 zetels, JA21 naar 3 en tot een bepaalde mate de BBB naar 1.
Wanneer een partij jarenlang centristisch beleid voert om maar aan de macht te blijven, komt er vanzelf ‘’onkruid’’ naar boven, bestaande uit mensen die de hoofd-ideologie accepteren, maar de rest van het beleid zeer teleurstellend vinden.

Totdat partijen realiseren dat hun moederideologie weer terug moet komen zal er meer en meer versplintering plaatsvinden binnen politieke kringen.
Ten slotte pleit ik niet voor daadwerkelijk extremisme, maar voor kwalitatieve verandering.
De Nederlandse en politiek en die van de algehele westerse wereld kan anders en kan beter.

 

Boris van der Woude

Redacteur De Jonge Liberaal