V&D vs. Action

Warenhuis V&D is de laatste tijd in het nieuws gekomen door de gevolgen van haar structurele negatieve bedrijfsresultaat. Banken worden huiverig om krediet te verstrekken en om kosten te drukken wil het bedrijf korten in het loon van haar werknemers. Wat gaat hier mis? Wat zijn de problemen waar het bedrijf tegenaan loopt, en wat is er anders sinds Vroom en Dreesmann in 1887 een succesvolle Nederlandse formule hebben neergezet?

De laatste weken is V&D aan de onderhandelingstafel zowel juridisch als zakelijk een veelvoud sterker geworden. Dit fenomeen, de laatste adem, ontstaat omdat geen der stakeholders baat heeft bij bedrijfsterminatie. Winkelpandeigenaren vrezen voor hun huur, banken voor hun lening, en werknemers voor hun baan. Derhalve probeert V&D een loonkorting van 6% door te drukken. Dit besluit wordt overigens vandaag juridisch onder de loep genomen, doordat vakbonden een kort geding in het verweer hebben gesteld.

Maar neem dan budgetretailer Action, een formule waarbij de nadruk op kostenbesparing ligt: dit geldt voor de bedrijfsvoering, maar ook in de ogen van de consument is winkelen in de Action goedkoop. Zelfs de naam heeft enigszins een kitschy tongval. Maar Action blijft consequent bij haar identiteit, en de consument waardeert dat. In de winkel ligt 60% van de goederen tijdelijk in de schappen, omdat Action ze groot inkoopt. Gevolg is dat de consument frequentief de winkel binnenstapt om te kijken of er nog iets te scoren valt.

Maar wat gaat er mis in de formule van V&D, daar waar het vorige eeuw nog succesvol was? Buiten het feit dat de consument de laatste jaren door de crisis minder luxe artikelen is gaan aanschaffen, zucht V&D ook onder de concurrentie. Met vergelijkbare formules neemt V&D het op tegen HEMA, De Bijenkorf, en C&A. Overigens is het bedrijfsresultaat van deze winkelketens ook niet rooskleurig.

In de Action, waar chaos in de winkel een soort handelsmerk is, wordt chaos niet door de consument afgestraft: de consument komt soms zonder idee binnenwandelen en kijkt wat er is. In tegenstelling tot V&D, daar lijkt de chaos in de winkel in het nadeel te werken. V&D probeert wat luxe te bieden, en zich te richten op de iets hoger dan gemiddelde klasse. Maar met het shop-in-shop concept wordt het eerder onsamenhangend, en heeft V&D geen echte identiteit.

Maar dan is er nog een aanwijsbaar punt geweest in de geschiedenis, waarop de eigenaar van V&D doelbewust voor de korte termijn winst heeft gepakt, ten nadelen van de lange termijn. In 2004 plukt investeringsfonds KKR met twee kleinere partners het concern achter V&D van de beurs. Om vervolgens zoveel mogelijk onderdelen op te knippen, en vastgoed te verkopen. Sindsdien zit V&D op huurbasis in dezelfde panden, daar waar ze voorheen eigenaar van waren. In 2013 leed de V&D een verlies van 42 miljoen euro, daar waar de huurkosten 62 miljoen euro bedroegen. Dit wederom in tegenstelling tot de Action, die volledig in lijn met hun identiteit, goedkope locaties en panden betreedt om haar waren te verkopen.

image sources

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.