Het papieren servet en de dood van de tafelmanieren.

Hij was al bekend in de cafés, fastfoodzaken en barretjes, maar het papieren servet lijkt nu ook langzaam in te burgeren in de betere restaurants. U zult misschien denken wat is het probleem? Het punt is dat deze lappen van samengeklonterd houtpulp meer kapot maken dan u lief is. Het mooie linnen servet dat plaats heeft moeten maken voor zijn papieren vriend is niet de enige achteruitgang van de tafelmanieren. Waar voorheen het bestek netjes en opgepoetst op tafel werd gepresenteerd is de huidige gang van zaken dat het bestek en het servet in een papieren visitiekaartjeshouder wordt gepropt. Ook[…]

Lees verder

Rutte’s Ode an die Freude

Toen Ludwig van Beethoven zich voor zijn Negende Symfonie liet inspireren door het ‘Ode an der Freude’, waarin Friedrich von Schiller de broederliefde aller volkeren bezong, kon hij niet vermoeden, dat zijn compositie het anderhalve eeuw later tot Europees volkslied zou schoppen. En nog minder dat weer een halve eeuw verder de Europese verbroedering onder aanvoering van externe (Boris Johnson) en interne (Viktor Orban) slopers al weer ernstige betonrot vertoont. Maar minstens zo opmerkelijk is dat onze polderdelta na jaren van (uiterlijke) Euroscepsis aan een Europese renaissance lijkt begonnen, al had Baudet bij diens renaissance ongetwijfeld een iets ander beeld.[…]

Lees verder

Functie elders voor bestuurlijk zwaargewicht

Ongetwijfeld hebben jullie, hondstrouwe lezertjes van dit jongliberale misverstand, mijn erudiete bijdragen gemist de afgelopen maanden. Ik leg het uit. Nadat ik openlijk kond deed van mijn oprechte bewondering voor Rita ‘recht-door-zee’ Verdonk, nam ik jullie In de mij kenmerkende transparantie mee in mijn poging tot politieke anschluss bij het Forum van de heer Baudet. Die mijn geloofsbrieven hautain terzijde schoof met een onwerkelijke arrogantie, waar zijn Boreale Neverland al nadrukkelijk in doorschemerde. Onverdroten gelovend in de nieuwe openheid deed ik in dit onlijn ongeinblad daarna verslag van mijn politieke proposities aan het toen kersvers afgescheiden Kamerlid Van Haga, die[…]

Lees verder

Oude journalistiek

Onder de strijdlustige kop ‘Laten ons niet langer uit elkaar spelen’, meldt Nu.nl zojuist dat PvdA en GroenLinks een flinke stap verder gaan in de bestaande samenwerking. Mijn interesse is uiteraard direct gewekt. En zonder nou van de exegese te zijn (er is om minder oorlog uitgebroken), leek enige close-reading van het berichtje mij gepast. Lezen jullie even mee? ‘In een Progressief Oppositieakkoord hebben de partijen vijftien doelen voor 2030 geformuleerd waarop zij het kabinetsbeleid zullen toetsen.’ Einde citaat. En einde regeeraspiraties van Lilianne Ploumen, want kennelijk wordt er tot 2030 oppositie gevoerd. Het vertrouwen in Rutte-4 (en 5) blijkt[…]

Lees verder

De Geschiedenis herhaalt zich

Nu onze premier in enkele maanden tijd  zijn frame heeft veranderd van ‘we blijven gewoon lekker barbecueën’ naar ‘Nederland wordt Olympisch kampioen in klimaataanpak’, zou je haast denken dat hij om is. Maar niets is minder waar. Eén van de problemen met Rutte’s behendigheid is dat hij ook nu weer soepel meebeweegt met wat de publieke opinie en de formatiedruk van hem vraagt. Maar echt doorpakken, echt visie ontwikkelen en echt de boel op de schop nemen: het lijkt er gewoon niet in te zitten met onze liberale voorman. En dat terwijl de geschiedenis leert dat het uiteindelijk in ons[…]

Lees verder

Transitie is een melkkrukje

Deze zondagmorgen zaten er twee sprekers bij Buitenhof te bekvechten over de klimaatmars van gisteren, en meer specifiek over ‘schuld en boete’ van het klimaatprobleem. Alhoewel beiden uit de linkse kerk – eentje van de Groene Amsterdammer, de andere een activistische wetenschapper – had de laatste een beduidend accurater idee over schuld en verantwoordelijkheid in klimaatbeleid. Ik wil dit graag gebruiken als ‘segway’ naar een bredere discussie over de schuldvraag in klimaatbeleid. Wie draagt verantwoordelijkheid voor de traagheid in de transitie: de burger, het bedrijf of toch de overheid? Op de meer marxistische flanken, door de lens van klassenanalyse kijkend,[…]

Lees verder

VO voor de private sector

Het bewijs dat een bedrijf zelfstandig maatschappelijke thema’s bij de kop kan pakken is geleverd. Ikea heeft aangekondigd betaalde verlofdagen aan te bieden aan mensen die een transgender operatie ondergaan. Een mooi voorbeeld van eigen initiatief van die Zweedse plattelandsdoktors die 90% van ’s werelds meest smakeloze meubels verkopen. Het is al tijden een ding en vooral de laatste jaren een veel besproken onderwerp. Gelukkig, want het zijn geen eenvoudige thema’s om mee naar buiten te treden. De keuze om een transgender operatie te ondergaan is al niet makkelijk en als je dan ook nog geen verlof krijgt, dan wordt[…]

Lees verder

Succesvol ondernemen in een falende markt

Het gas wordt duur betaald. Wie dat nog niet had opgepikt, leefde onder een steen. En dat de gasprijsexplosie zich doet voelen in de beurs, mag eveneens oud nieuws heten. Pijn in de beurs voor ons, met ons huurcontractje exclusief energie, maar bovenal voor industriële gasslurpers als onze eigen Aldel in Delfzijl. Deze legde vorige week de productie lam, omdat de kosten simpelweg hoger werden dan de opbrengsten. Waar Aldel pré-corona twee tientjes betaalde voor een megawattuur aardgas, kost dit vandaag zo’n 300 euro. Daarmee komt een ton aluminium op 4500 euro, terwijl de marktprijs rond de 2500 schommelt. Daar[…]

Lees verder

Uitlegbare politiek

Beste Jonge Liberaal, Den Haag blijft boeien nu de regering voor de QR-coronapas kiest. Mona Keijzer gaf een politiek onhandig interview in de Telegraaf. Of die maatregel een stap te ver is wordt een onderwerp voor een andere keer. Haar uitleg achteraf ging Keijzer in op haar christendemocratische uitgangspunten. Sinds Nederlanders de bijbel het huis uit deden hebben we het vaker over inclusiviteit of liberalisme dan christendemocratie. Toch zullen de uitgangspunten ook jonge liberalen aanspreken. Zelfs een hyper-individualistisch-liberaal zal na de lockdown de waarde inzien van een goede band met de medemens. Het is de basis van de Christendemocratie dat[…]

Lees verder

Minderheid zonder profijt

Zoals het een liberale hoofdredacteur beaamt heb ik opnieuw de vrijheid genomen om verslag te doen over een kwestie die op het einde van haar actualiteit zit. We gaan het namelijk hebben over de coalitiegesprekken en de voor en nadelen van een minderheidskabinet. Gelukkig is Nederland er goed in om het Belgische voorbeeld te volgen en er vrij lange coalitievormingen op na te houden, waardoor ik geoorloofd ben om zo lang te doen over het schrijven van een artikel. Afgelopen maandag hadden wij bij de JOVD-Groningen Carolyne van der Plas te gast en zij was erg verheugd met het vooruitzicht[…]

Lees verder