Feest van democratie?

Morgen is het zo ver, de gemeenteraadsverkiezingen. En juist in tijden van oplaaiend dictatoriaal geweld, worden wij geacht ons kiesrecht te vieren als feest van democratie. En het simpele feit dat wij via ons rode potloodje invloed uitoefenen op ons lokaal bestuur is ook een feestje! Maar heeft onze lokale stem wel enige invloed, en wat te vinden van het fenomeen ‘lokale partijen’? Ik ben verre van expert, maar stel er graag wat vragen bij: Lokaal is het helemaal Ons land kent meer dan 800 lokale partijen, een bonte ballenbak aan ideologieën. Vaak ontstaan uit onvrede en wantrouwen richting gevestigde[…]

Lees verder

Oude journalistiek

Onder de strijdlustige kop ‘Laten ons niet langer uit elkaar spelen’, meldt Nu.nl zojuist dat PvdA en GroenLinks een flinke stap verder gaan in de bestaande samenwerking. Mijn interesse is uiteraard direct gewekt. En zonder nou van de exegese te zijn (er is om minder oorlog uitgebroken), leek enige close-reading van het berichtje mij gepast. Lezen jullie even mee? ‘In een Progressief Oppositieakkoord hebben de partijen vijftien doelen voor 2030 geformuleerd waarop zij het kabinetsbeleid zullen toetsen.’ Einde citaat. En einde regeeraspiraties van Lilianne Ploumen, want kennelijk wordt er tot 2030 oppositie gevoerd. Het vertrouwen in Rutte-4 (en 5) blijkt[…]

Lees verder

Transitie is een melkkrukje

Deze zondagmorgen zaten er twee sprekers bij Buitenhof te bekvechten over de klimaatmars van gisteren, en meer specifiek over ‘schuld en boete’ van het klimaatprobleem. Alhoewel beiden uit de linkse kerk – eentje van de Groene Amsterdammer, de andere een activistische wetenschapper – had de laatste een beduidend accurater idee over schuld en verantwoordelijkheid in klimaatbeleid. Ik wil dit graag gebruiken als ‘segway’ naar een bredere discussie over de schuldvraag in klimaatbeleid. Wie draagt verantwoordelijkheid voor de traagheid in de transitie: de burger, het bedrijf of toch de overheid? Op de meer marxistische flanken, door de lens van klassenanalyse kijkend,[…]

Lees verder

Winnaar JL Olympics prijsvraag bekend!

Beste liberalen, De Nederlandse atleten hebben grote prestaties geleverd, 10 goud, 12 zilver en 36 brons. Dit betekent dat we op plek 7 van de wereld staan! Maar nu de uitslag waar jullie echt allemaal op gewacht hebben, de winnaar van de JL Olympics. The winner is: Joris Vierhout! Joris heeft een mooie goodiebag gewonnen met verscheidene sportieve artikelen van Nederland Waterstofland. Allen bedankt voor het meedoen en nog een fijne voortzetting van de vakantie!   Jesse Jacobs Hoofdredacteur De Jonge liberaal  2021

Lees verder

Buurman wat doet u nu?

Annalena Baerbock, Armin Laschet, Markus Söder, Nancy Pelosi, Elizabeth Warren en Alexandria Ocasio-Cortez. De kans dat u als Nederlandse lezer weleens van de laatste drie gehoord hebt is waarschijnlijk een stuk groter dan bij de eerste drie het geval is.  Dat is tegelijk even verklaarbaar als ook uiterst verbazingwekkend. De laatste drie zijn namelijk Amerikaanse politici: Pelosi is de voorzitter van het huis van afgevaardigden, Elizabeth Warren is senator en was presidentskandidaat en Ocasio-Cortez staat voor veel mensen symbool voor de nieuwe generatie binnen de Democratische partij. De reden dat wij deze mensen kennen is niet zozeer de invloed die[…]

Lees verder

221 Volt

Deze verkiezingen doet een partij mee die niet bij elkaar gehouden wordt door een hoop frames en ideologische dogma’s. De partij heet Volt, op het eerste oog een D66-kloon, maar nadere inspectie leert dat de nieuwkomer een positie inneemt die D66 heeft laten vrijvallen. Een positie die wordt gekenschetst door een combinatie van centrumpolitiek en eigenwijze visie. Zo is Volt voor de vergroening van de energiesector, maar niet tegen kernenergie. Voor het verduurzamen van de veehouderij, maar dan op maat en niet over de hele linie de veestapel halveren. Ook verzet Volt zich tegen de anti-Europese sentimenten die vanuit de[…]

Lees verder

De liberale paradox van de sterke staat

Waar Mark Rutte, liberaal lijsttrekker en in de vrije tijd demissionair minister-president, vroeger luidruchtig de draak stak met de overheid als hoeder van ons collectieve geluk, zien wij in het huidige VVD-verkiezingsprogramma een opvallende revival van de sterke staat. Hard nodig, zegt het programma Klaas Dijkhof na, om de rafelranden van het kapitalisme af te hechten. Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar ik word nogal eens aangesproken op deze ogenschijnlijke breuk met het liberale erfgoed. Ten onrechte, lijkt mij. Dat corona ons richting Keynes manoeuvreert, waardoor Rutte-3 met steeds zwaardere zandzakken belastinggeld onze economie probeert te stutten, is[…]

Lees verder

Frisse Flyer van GroenLinks

  Mijn zaterdagmiddag wordt bruut verstoord door een postale daad van brievenbusagressie uit linkse hoek. Een flyer met heuse handtekening van naamgenoot Jesse ontsiert mijn deurmat. Je kan een campagneteam niet kwalijk nemen dat ze de politieke voorkeur van een huishouden niet aflezen aan de voordeur natuurlijk. En in Groningen is de kans dat achter een willekeurige deur linkse sympathieën huizen natuurlijk aanzienlijk. Ik loop weer eens over van begrip dus. En aangezien ik té milieubewust om het ding ongelezen bij het oud papier te gooien (wat heb ik eigenblijk aan die ‘NEE-NEE’ sticker?) wierp ik een blik en zag[…]

Lees verder

Het avond-klokje

Eindelijk is het zover, een avondklok. Het stug handen schudden van Boris Johnson heeft eindelijk geleid tot een brits virus. Onafhankelijke wetten, onafhankelijke economie, een onafhankelijk eiland en ook een onafhankelijk virus. Een “make great again” succes waar de Amerikanen jaloers op kunnen zijn. Resultaat voor Nederland? Ja het avond-klokje… Gelukkig niet zoals Rutte het voor zich zag, maar dankzij het dappere verzet van Robje Jette mogen we nu een half uurtje langer buiten spelen. De eerste avondklok sinds WO2 is een feit.  Maar was dit nu echt allemaal nodig? Nou nee ik vind van niet. Moeten we dan maar[…]

Lees verder

Coronamoeheid, niet werkende maatregelen en voor wie doen we het eigenlijk?

Het nieuws wordt op het moment van schrijven gedomineerd door hogere besmettingscijfers, meer coronamaatregelen en gefrustreerde ondernemers. Dan zijn er nog zorgen over de psychologische gezondheid van de bevolking en is er geruzie binnen het kabinet, maar dat terzijde. Het coronabeleid heeft de samenleving in zijn greep, maar het geheel van maatregelen is tegenwoordig zo onsamenhangend dat het cognitief aantrekkelijk is om complottheorieën aan te gaan hangen. Waarom doen we ons dit eigenlijk aan? En hebben veel van ons inmiddels niet liever gewoon corona? Mondkapjesplicht Een zeer verdacht punt in het huidige beleid is de mondkapjesplicht. Waar in 2019 het[…]

Lees verder