Sleepy Joe’s wake up call!

De verwachtingen lagen laag. Als we de oppositie moesten geloven, was Joe Biden seniel, een radicale socialist, een marionet van de gevestigde orde en een zacht ei. En zelfs binnen de democratische fanbase waren er zorgen over Sleepy Joe’s geestelijke weerbaarheid.  Los van het feit dat het bijzonder is dat iemand tegelijkertijd radicaal socialist, meegaande marionet én zacht ei kan zijn, lijkt Biden zijn criticasters vooralsnog genadeloos in de hoek te zetten. Sleepy Joe mag dan niet ‘s werelds meest spannende man zijn, maar het is verfrissend om  iemand in het Witte Huis te zien wiens beleid en handelen niet[…]

Lees verder

De Nederlandse politiek moet anders, opener en moderner. Een perfecte klus voor Mark Rutte

De overheid bestuurt ons leven, maar wij zitten steeds meer als bange burgers achterin de bus, stelt Jesse Jacobs, student American Studies aan de RUG. Mark Rutte is volgens hem dé persoon om het roer om te gooien. Zo’n natte zondagmiddag die ook zonder lockdown vroeg om huiselijke zelfisolatie. Lekker onderuitgezakt liet de afstandsbediening me aanschuiven bij Toine Huys’ Buitenhof waar vier gasten langs geheel eigen lijnen pleitten voor bestuurlijke verandering. Neoliberale afbraak Gewezen Rabo-topman en CDA-nestor Herman Wijffels deed dit naar aanleiding van Ollongrens bedrijfsongeval, politiebaas Henk van Essen in een reactie op de boze burgerprotesten. Schrijver Lale Gül sprak over[…]

Lees verder

Genderinclusiviteitseffectrapportage

Ik weet het niet met al die duiders die tot diep in de nacht over elkaar buitelden in zelfgenoegzame analyses. Na duider drie begint de jeuk, om bij duider dertien te ontaarden in acute aanvallen van panische ergernis. Dus waarom nog een duiding op De Jonge Liberaal? Nou, omdat we De Jonge Liberaal zijn, denk ik dan maar. En omdat wij als Jonge Liberalen in deze uitslag reden mogen zien voor een feestelijke borrel, al weten wij die reden ook zonder succes wel te formuleren. Maar, het liberalisme heeft dus wel gewonnen, zoveel is duidelijk. VVD, D66 en zelfs vrolijke[…]

Lees verder

221 Volt

Deze verkiezingen doet een partij mee die niet bij elkaar gehouden wordt door een hoop frames en ideologische dogma’s. De partij heet Volt, op het eerste oog een D66-kloon, maar nadere inspectie leert dat de nieuwkomer een positie inneemt die D66 heeft laten vrijvallen. Een positie die wordt gekenschetst door een combinatie van centrumpolitiek en eigenwijze visie. Zo is Volt voor de vergroening van de energiesector, maar niet tegen kernenergie. Voor het verduurzamen van de veehouderij, maar dan op maat en niet over de hele linie de veestapel halveren. Ook verzet Volt zich tegen de anti-Europese sentimenten die vanuit de[…]

Lees verder

De liberale paradox van de sterke staat

Waar Mark Rutte, liberaal lijsttrekker en in de vrije tijd demissionair minister-president, vroeger luidruchtig de draak stak met de overheid als hoeder van ons collectieve geluk, zien wij in het huidige VVD-verkiezingsprogramma een opvallende revival van de sterke staat. Hard nodig, zegt het programma Klaas Dijkhof na, om de rafelranden van het kapitalisme af te hechten. Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar ik word nogal eens aangesproken op deze ogenschijnlijke breuk met het liberale erfgoed. Ten onrechte, lijkt mij. Dat corona ons richting Keynes manoeuvreert, waardoor Rutte-3 met steeds zwaardere zandzakken belastinggeld onze economie probeert te stutten, is[…]

Lees verder

Frisse Flyer van GroenLinks

  Mijn zaterdagmiddag wordt bruut verstoord door een postale daad van brievenbusagressie uit linkse hoek. Een flyer met heuse handtekening van naamgenoot Jesse ontsiert mijn deurmat. Je kan een campagneteam niet kwalijk nemen dat ze de politieke voorkeur van een huishouden niet aflezen aan de voordeur natuurlijk. En in Groningen is de kans dat achter een willekeurige deur linkse sympathieën huizen natuurlijk aanzienlijk. Ik loop weer eens over van begrip dus. En aangezien ik té milieubewust om het ding ongelezen bij het oud papier te gooien (wat heb ik eigenblijk aan die ‘NEE-NEE’ sticker?) wierp ik een blik en zag[…]

Lees verder

Het avond-klokje

Eindelijk is het zover, een avondklok. Het stug handen schudden van Boris Johnson heeft eindelijk geleid tot een brits virus. Onafhankelijke wetten, onafhankelijke economie, een onafhankelijk eiland en ook een onafhankelijk virus. Een “make great again” succes waar de Amerikanen jaloers op kunnen zijn. Resultaat voor Nederland? Ja het avond-klokje… Gelukkig niet zoals Rutte het voor zich zag, maar dankzij het dappere verzet van Robje Jette mogen we nu een half uurtje langer buiten spelen. De eerste avondklok sinds WO2 is een feit.  Maar was dit nu echt allemaal nodig? Nou nee ik vind van niet. Moeten we dan maar[…]

Lees verder

Het kabinet kiest het hazenpad

Eerder schreef ik in de Jonge Liberaal over het ‘Syrië dossier’ en hoe dit akelige voorval in elk normaal scenario tot het aftreden van onze minister van Defensie zou hebben geleid. Door Corona lag de aandacht van het publiek echter even niet bij dit soort schandalen en dus was hier voor oppositie noch kabinet veel schandaal (lees: politiek gewin) te halen. Een motie van wantrouwen van de SP kon dan ook niet op een meerderheid rekenen. Mijn kritiek toentertijd was dat het kwalijk was dat een majeure crisis als Corona kennelijk kan leiden tot algemene desinteresse voor bestuurlijke normen zoals[…]

Lees verder

Beste Jonge Liberalen

  Nu champagne, bier en oliebollen hun inwendige chemische dansjes hebben beëindigd en ik een enkele verwarde liberaal al weer in de sportschoenen zag, wil ik jullie namens de redactie een spetterend nieuw jaar wensen! Een jaar met een interessant-rommelige start weliswaar. Waarin The Land of the Free in opperste verwarring tot stilstand komt, na de dollemansrit in Trumps roller coaster; en waarin hier te lande Marc Rutte moet zien of zijn ijzeren voorsprong in de peilingen bestand blijkt tegen de wiebelige corona-aanpak, de toeslagenaffaire en de gebundelde krachten in de oppositie. We gaan het zien! Wij hebben er in[…]

Lees verder

Mafklapper van de maand: William Moorlag

De Mafklapper van deze maand is William Moorlag, PvdA-parlementariër uut Grunnen. Nadat de oud-gedeputeerde die hier in het Noorden vooral naam maakte met een eclatant verlies bij de Provinciale Staten, eerst zijn gewenste kamerzetel in rook zag opgaan, doordat Liliane Ploumen zoveel voorkeurstemmen kreeg dat William van het bordje kukelde, landde hij later alsnog op het kamerpluche, toen Jeroen Dijsselbloem het edele kamerwerk voor gezien hield. Ook hier geen sprake van bewegen op eigen kracht dus, maar kniesoor die daar over valt. Dat socialistenleider Lodewijk Asscher liever een partijlid met wat zwaarder profiel had zien doorschuiven, mag een publiek geheim[…]

Lees verder