Mafklapper van de maand: Thierry Baudet

Thierry Baudet ging de politiek in met de belofte van een tweede Pim Fortuyn. Maar wat niemand had kunnen voorzien, is dat hij Fortuyn in termen van klassiek partijdrama ruimschoots zou overtreffen. Er is de afgelopen week zoveel gebeurd, dat het nauwelijks was bij te benen. Eerst zijn er de antisemitische en nazistische geluiden bij prominente leden in de jongerenvereniging, en ondanks dat dit niet de eerste keer is, houdt Baudet hen de hand boven het hoofd. Om vervolgens onder druk van partij en publiek zijn ‘ridderlijke verantwoordelijkheid te nemen’ en af te treden, snel gevolgd door senator Cliteur, Baudet’s intellectuele godfather. En nóg sneller door boegbeeld en kettingrokende partijkomiek Meester Hiddema. Maar goed, Baudet ging de kamer in met de belofte de boel eens flink op te schudden, dus stelde hij zich direct na zijn aftreding weer verkiesbaar als partijleider en lijsttrekker en schreef zonder enige bestuurlijke autoriteit meteen ook maar  verkiezingen uit. Het echte bestuur in verbijstering achterlatend. Dat mogen we opschudden noemen!

Maar, het nettoresultaat van dit narcistische gedraai van de grote leider is wel een heuse split binnen Forum, nog niet zo lang geleden de virtueel koploper van het Binnenhof. En hoewel er al eerder een splitsing was van medeoprichter Henk Otten, die al waarschuwde voor toenemend conservatisme en radicalisme in de partij, lijkt de interne strijd vandaag van een andere orde. De slotenmaker is al bij het partijkantoor langs geweest en Baudet ligt uit het partijbestuur, of toch weer niet, of bijna, of…. Annabel Nanninga, senator, gedeputeerde én prominent raadslid voor de partij, eist eerst nog dat Baudet zich komende verkiezingen niet verkiesbaar stelt, ook niet als lijstduwer, maar trekt zich uit pure wanhoop toch maar terug wanneer Ridder Thierry laat weten dat hij wel degelijk terug wil.

Alles wijst erop dat Baudet niet van plan is om rustig naar de achtergrond te verdwijnen. Hij moet en zal terug in de spotlights, desnoods door zijn partij op te splitsen. Aan de ene kant houden we dan Baudet, een bosje trouwe volgers en wellicht nog best een aardig clubje kiezers. Aan de andere kant de Nanninga’s en Eerdmansen die zich niet kunnen vinden in een partij die telkens radicaler wordt. Stabiel genie Thierry vindt het allemaal wel best. Als hij maar weer mag schijnen.

Terwijl ik dit schrijf, eist Baudet op Twitter dat Van de Linden en Rooken met hun ‘criminele praktijken’ opstappen, omdat zij de partij zouden gijzelen puur om van hem af te komen. Nadat dezelfde Baudet de dag daarvoor nog verklaarde dat het afgelopen moest zijn met vuil spuien. Maar de grootste intellectueel van ons land is nooit bang geweest voor inconsistenties. De boel opschudden heet dat. Met de oprechte verontwaardiging van de narcist blijft hij Trumpiaans huilen dat hij het slachtoffer is van bozerikken, terwijl hijzelf aantoonbaar nóóit iets verkeerd heeft gedaan. Alle publiek gedeelde clowneske capriolen van de afgelopen dagen ten spijt.

Het is maar te hopen dat de rationele kant van de FvD deze interne strijd wint, anders is de partij gedoemd een verzameling te worden van dolende extremistische borealen. Eeuwig op zoek naar Ridder Thierry, de geniale opschudder.

 

Jesse Jacobs

Hoofdredacteur De Jonge Liberaal 2020