Een overwinning voor Trump?

Het kan zijn dat mijn verwachtingen en standaarden aanzienlijk kelderen, of er is gisternacht daadwerkelijk een relatief inhoudelijk een beleefd debat gevoerd tussen Joe Biden en Donald Trump. Er waren relatief weinig onderbrekingen en er werd daadwerkelijk discussie gevoerd over beleid, in plaats van het continue op de man spelen, wat we bij het vorige debat zagen.  Dit wil geenszins zeggen dat er geen leugens verteld werden of snijdende opmerkingen gemaakt, maar over het geheel was het debat vrij beschaafd. Helemaal verassend, was de beheerste aanpak van Trump. Alhoewel Trump’s bechaafde houding  deels te maken zal hebben met de constante dreiging van een ‘prompt mute’, zal hij zijn strategie ook wel iets hebben aangepast, om de zweefkiezer voor zich te winnen. Mijn stelling is dan ook dat Trump dit debat alleen al vanuit lichaamstaal heeft gewonnen.

Mensen die nog niet beslist hebben op wie ze gaan stemmen, gaan doorgaans af op lichaamstaal en dan vooral of de uitstraling van leiderschap. Trump wist dat tijdens dit debat beter te doen dan gebruikelijk. Over het grote geheel, wist Trump zich te gedragen en was zelfs vrij respectvol tegenover de gespreksleider. Dit in schril contrast met zijn eerdere optredens waarin hij meer in discussie ging met de gespreksleider dan met zijn tegenstander. Ook lachte hij vaak en gaf zelfs een compliment aan de zender en aan de gespreksleider, een dame die hij nog geen week geleden onbetrouwbaar noemde. Ondanks die tegenstelling, toonde dit debat een beeld van Trump als iemand die controle over zichzelf en de situatie heeft. Natuurlijk bestaat dit debat niet in een vacuüm en zijn er tig keer zoveel clips van Trump die uit zijn slof schiet en dat zal voor veel mensen bepalend blijven in de beeldvorming.  Echter, we moeten ons realiseren dat de debatten vlak voor de verkiezingen belangrijk voor het overhalen van de laatste onbesliste stemmers, die niet persé de dagelijkse politiek volgen. Misschien heeft Trump wat lessen gevolgd bij zijn altijd beheerste vicepresident, of heeft hij zowaar geluisterd naar zijn campagneteam.

Het kan veilig gezegd worden dat de media, met een paar uitzonderingen, grotendeels aan de kant van Biden staat. Dat gezegd hebbende, acht ik de vorm van het debat en Trumps beheerste houding daarin,  een enorm nadeel voor Biden. In het eerste debat kreeg Biden de kans niet om over te gaan tot de verstrooide uitspraken die we van hem gewend zijn aangezien Trump hem voortdurend onderbrak. Deze keer stond Biden niks in de weg om tot vreemde tegenargumenten te komen zoals: ‘’Abraham Lincoln hier is een van de meest racistische presidenten in de moderne geschiedenis’’. Hij kwam tot die uitspraak omdat Trump zei dat hij meer voor de zwarte gemeenschap heeft gedaan dan elke president sinds Lincoln. De manier waarop Biden het verwoorde, suggereerde dat Trump zichzelf op hetzelfde niveau plaatste als Lincoln, wat een oneerlijke interpretatie is.  Ook verpestte hij een argument over hoe Trump verdeeldheid zaait, door de ‘proud boys’ per ongeluk de ‘poor boys’ te noemen. Het lijkt onschuldig, maar een groot deel van Trump zijn campagne bestaat uit het inzetten op Biden’s  krakkemikkige mentale toestand. Biden is wat dat betreft zijn eigen grootste vijand.

Persoonlijk had ik het idee dat Trump de fout zou ingaan tijdens het aankaarten van de corruptie binnen in de Biden-familie. Biden heeft meerdere keren aantoonbaar gelogen over zijn betrokkenheid bij de zakendeals van zijn zoon, dus het is niet onredelijk voor Trump om hierop in te gaan. Terwijl ik dacht dat Trump de fout in zou gaan door Biden in een positie te forceren waarin deze noodgedwongen zijn familie moest verdedigen. Dat zou Trump neerzetten als een pestkop die de familie van zijn tegenstander aanvalt.

Biden is ondanks de beschuldigingen nooit uitgelokt om zelf ook de familie van Trump aan te vallen, die absoluut geen tekort aan schandalen op hebben. Zo logen Trump en zijn zoon Eric, die het familiebedrijf leidt, over het feit dat ze geen internationale zakenrelaties meer zouden onderhouden, terwijl Trump Golf, een paar dagen later al weer een nieuw golfveld opende in Ierland. Vanwege deze terughoudendheid aan Biden zijn kant, zou Trump slecht overkomen als hij tijdens het debat teveel on zou zetten op zijn vertrouwde ‘de Bidens zijn criminelen’ retoriek.

Trump viel Biden echter niet overdreven hard aan op dit gebied, hij benoemde slechts het bestaan van de beruchte laptop en e-mails, waar belastende  beelden betreffende Biden en zijn zoon te vinden zouden zijn. Biden was hierdoor gedwongen om terug te vallen op de gebruikelijke verklaring, dat de Russen erachter zitten en dat het bewerkte beelden zijn. Dit is een overwinning voor Trump, omdat het nu slechts een kwestie van tijd is dat iemand uit de kennissfeer van de Biden familie naar voren komt om de authenticiteit van de beelden te bevestigen. Zelfs al is 99% van de inhoud gemanipuleerd of onschuldig,  1% volstaat om Biden als leugenaar neer te zetten, en daarmee meteen de ‘Rusland heeft het gedaan’ beschuldiging te ontkrachten.

Vandaar mijn afdronk: dit debat was een overwinning voor Trump. Hij was kalm, een staatsman bijna, en durfde af en toe zelfs een grapje te maken. Alleen het feit dat CNN het debat als een gelijkspel  heeft bestempeld zegt al genoeg. De truc bij verkiezingen zit er in dat  de meeste stemmers helemaal niet zo politiek actief zijn en eigenlijk alleen bij de laatste loodjes de knoop doorhakken. Mocht Biden nog willen winnen, dan moet hij extra gaan inzetten op  zijn grootste aantrekkingskracht, namelijk een terugkeer naar fatsoen.

.

 

Jesse Jacobs

Hoofdredacteur De Jonge Liberaal 2020

image sources