Humanisme op 1 oktober 2019

Toen de Sovjet unie haar prille licht zag, was een van haar eerste daden om de boeren op haar grondgebied te teisteren, uit te moorden en te onteigenen. Vandaag komen er op het malieveld boeren in opstand omdat zij door onze politiek geteisterd worden, wat de vraag opbrengt: zijn de motieven waarmee de boeren nu de pan in gereguleerd worden ook totalitair en anti-humanistisch?

 

Gemene deler van tirannieke ideologieën is dat ze entiteiten moreel boven de individuele mens stellen. Dit kan een God, een koning of een hoog ideaal zijn van de socialistische, of andere, heilstaat. Deze deler zien we ook terug bij de huidige klimaatideologie en het dierenactivisme. 

 

In de eigentijdse klimaatideologie wordt de natuur boven de mens gesteld en is het ons verboden deze natuur aan te tasten. Dit aantasten wordt vervolgens opgerekt van vliegen tot het licht aanzetten en biedt een motief om met drones vliegverkeer lastig te vallen en energiecentrales te blokkeren.

 

Het dierenactivisme is iets subtieler. Deze pleit dat het leed van dieren net zo goed meetelt als mensenleed en biedt binnen deze proportie een rechtvaardiging om de boeren die onze heerlijke worsten kweken te terroriseren. Het leed van, zegge, 100 dieren wordt hier afgezet tegen het treiteren van een boer en zijn familie en leidt langs de dieren liefhebbende afwegingtot een behoorlijk tirannieke, en tot nog toe criminele, daad van huisvredebreuk.

 

Bij politieke ideologieën is het altijd heel belangrijk om je te realiseren dat ze naast enkel de mening van een clubje mensen te verwoorden ook voorstellen voor staatsinrichting inhouden. Politiek is immers het samen vormen van een staat. Om het ware karakter van deze ideologieën te vatten moet men zich daarom voorstellen hoe het zou zijn als de staat energiecentrales zou blokkeren, boeren zou treiteren en opdoeken en vliegverkeer onmogelijk zou maken. Al gauw komt de tirannieke en totalitaire aard van deze onschuldig ogende klimaat en dierenleedclubjes naar boven.

 

Ik pleit hier daarom voor een humanistische politiek, die de ene mens niet onder de verzinsels stelt van een ander. Een politiek die inziet dat dieren in de natuur net zo goed lijden en sterven als onder menselijk bewind en dat dit er in absolute zin moreel niet toe doet. Een politiek die wat men ook over de natuur vertelt, de medemens net zo goed zijn zegje, belangen en overtuigingen laat hebben. En bovenal een politiek die inziet dat moraliteit een menselijk construct is dat zich niet laat verabsoluteren tot een totalitaire, anti-humane, staatvorm.

Dat iedere moraal door mensen gemaakt is maakt dat ieder ethisch denken dat deze zelfde mens niet eert maar schoffeert in de basis zeer verdacht is. Vandaar het humanisme: Ter ere van de mens!

 

De boeren op het malieveld staan voor zo’n politiek. Zij voelen zich onderdrukt door politici en activisten die de natuur als verheven ideaal misbruiken om Nederlanders te treiteren. Daarbij zijn zij het die het meest te maken hebben gekregen met de excessen van de dierenknuffelaars. De boeren werden zo tot eenieders spijt de eersten die doorkregen dat deze overtrokken dierenliefde enkel een excuus is voor giftig gedrag tegen mensen. Laat ons een andere weg inslaan dan de Sovjet-unie en de problemen en protesten van onze boeren even bloedserieus nemen. De boeren staan daar immers om onze morele beschaving te redden.

 

Pieter Bas van Zuijlekom. (JOVD Groningen)