Donald Trump: een jaar in het Witte Huis

Een jaar geleden werd Donald Trump ingezworen als president van de Verenigde Staten. Al controversieel voor zijn inauguratie deed Trump het afgelopen jaar weinig om van dit controversiële imago af te komen. Het electoraat is nog steeds verdeeld en de kloof tussen voor- en tegenstanders wordt alsmaar groter. Ga er lekker voor zitten met een kopje covfefe: De Jonge Liberaal presenteert een bloemlezing van controversiële dossiers uit het eerste jaar met The Donald.

Fake news over de inauguratie

Op 20 januari 2017 waren de ogen op de trappen van het Capitool gericht voor de inauguratie van Trump. Het Witte Huis noemde de ceremonie de drukst bezochte inauguratie ooit. Op de beelden, gemaakt vanaf het Washington Monument, was gezien dat de hoeveelheid bezoekers fors minder was dan Trump getrokken meende te hebben. De achterste velden op de National Mall waren vrijwel leeg. Trump en zijn communicatieadviseur Sean Spicer openden een harde aanval op de pers: de berichtgeving zou fake news zijn en de lege velden zouden in de foto’s geplakt zijn om de menigte te verbloemen.1 De inauguratie zou ruim anderhalf miljoen mensen getrokken hebben. Enige bewijzen voor deze stelling werden niet gegeven en geluiden die de berichtgeving van het Witte Huis kenschetsten als fake news en alternative facts waren niet van de lucht. Het werd helemaal leuk toen de volgende dag de Women’s March door tweemaal zoveel mensen werd bezocht als de inauguratie. Het Witte Huis reageerde niet op deze constatering. Spicer nam in juli 2017 ontslag. Toen hij in september bij de uitreiking van de Emmy Awards verscheen dreef hij de spot met zijn bewering door op te merken dat de uitreiking de best bekeken ooit was. Desgevraagd gaf Spicer tegenover de New York Times aan spijt te hebben van zijn uitspraken in januari.2

Trump vs. Kim: de Noord-Koreaanse erfenis

De relatie met Noord-Korea is sinds het ontstaan van het land in 1948 moeilijk. De spanningen zijn sinds het aantreden van Kim-Jong Un opgelopen. Op 7 april 2017 schoot de Amerikaanse marine 60 kruisraketten af op doelwitten in Syrië als vergelding voor een aanval met chemische wapens. De aanval was niet afgestemd met de coalitie. Met de Noord-Koreaanse raketproeven en de Amerikaans-Zuid Koreaanse oefeningen in de wateren rondom het Koreaanse schiereiland in het geheugen drong zich al snel de vraag op of Amerika ook bereid was alleen te handelen tegen Noord-Korea. Spanningen liepen verder op toen Noord-Korea een grote militaire oefening startte en eind april zei Trump dat een enorm conflict met Noord-Korea mogelijk zou zijn.

Begin juli schoot Noord-Korea een ballistische raket af. Experts gaven aan dat deze raket het Amerikaanse vasteland zou kunnen bereiken. De raketproef was de start van een retorische strijd tussen Kim-Jong Un en Trump. Te midden van de raketproeven van Noord-Korea waren beide leiders aan het bekvechten, waarin zulke fraaie omschrijvingen als ‘rocket man’ en ‘gestoorde Amerikaanse idioot’ over en weer vlogen. Verwoordingen die op een kleuterschool niet hadden misstaan werden nu gewisseld tussen staatshoofden.3 De internationale gemeenschap hield deze woordenwisseling scherp in de gaten omdat maar zeer de vraag was wat beide partijen gingen doen. De retorische storm leek eind 2017 wat te gaan liggen, maar de nieuwjaarstoespraak van Kim Jong-Un loog er niet om en een Noord-Koreaans ijssculptuur in de vorm van een intercontinentale raket laat zien dat het laatste woord in dit conflict nog niet is gezegd.4 Recent namen de verwoordingen meer puberale vormen aan met betrekking tot de nucleaire knop: Kim ging opscheppen over de zijne en The Donald beweerde vervolgens de grootste te hebben.5

Politieke eenheid

Al in de campagne werd duidelijk dat Trump niet alleen Republikeinen en Democraten tegenover elkaar zet, maar ook interne verdeeldheid in de partij creëert. Al tijdens de campagne zegden prominente Republikeinen in een nog nooit eerder vertoonde zet het vertrouwen in Trump op. In het afgelopen jaar is deze verdeeldheid alleen maar toegenomen. Tijdens de campagne beloofde Trump de zorgwetgeving van Obama, bekend als Obamacare, in te trekken en te vervangen door een nieuw systeem. In juli 2017 mislukte de eerste poging toen de Republikeinse senator en voormalig presidentskandidaat John McCain zich aansloot bij twee partijgenoten en tegen het voorstel stemde.6 McCain had de beslissende stem: het voorstel werd met 1 stem meerderheid verworpen. Wie dacht van Trumps kruistocht tegen Obamacare af te zijn kwam bedrogen uit. Op 13 september werd het voorstel Graham-Cassidy ingediend. De strekking was een intrekking van Obamacare en overhandiging van de regie over het zorgsysteem aan de individuele staten. Bestuurders van Medicaid7 spraken zich kritisch uit en stelden dat de voorgestelde hervorming veel te snel ging. De stemming over Graham-Cassidy was gepland in de week van 30 september: wanneer op die datum geen duidelijkheid bestond dreigde een onmiddellijke government shutdown. De Republikeinen hoopten hiermee een filibuster te voorkomen en het voorstel er relatief makkelijk door te krijgen. Maar de Republikeinse senatoren begonnen zich wederom te roeren en McCain keerde zich op 22 september andermaal tegen de intrekking van Obamacare.8 McCain hamerde op samenwerking tussen Republikeinen en Democraten in de zorghervorming en werd hierbij gesteund door onder meer partijgenoten Rand Paul en Susan Collins. Mitch McConnell, leider van de Republikeinse senatoren, zag de bui hangen en trok op 26 september de stemming in.9 De zorghervorming van Trump mislukte voor de tweede keer. Het ligt in de lijn der verwachtingen dat in 2018 opnieuw een poging gewaagd wordt om de zorghervorming er door te krijgen.

De verdeeldheid en controverse rondom het presidentschap en de persoon van Donald Trump maakten dat de geruchten over ophanden zijnde impeachment toenamen. Op 12 juli, temidden van de commotie rond de Russische inmenging in de verkiezingen werd een poging tot impeachment ondernomen. De poging mislukte in stilte. Op 15 november werd door onder meer Afgevaardigde Steven Cohen een resolutie neergelegd met vijf gronden waarop de procedure gestart zou moeten worden. De indieners van de resolutie onderbouwden hun resolutie met de stelling dat de eindeloze stroom verwondingen die Trump aan de Amerikaanse grondwet toebracht moest worden beëindigd.10 Afgevaardigde Green voegde hier op 6 december nog een extra grond aan toe.11 Op diezelfde dag werd over de twee resoluties gestemd. De leiders van de Democraten in het Huis van Afgevaardigden ontraadden de resoluties en stelden dat de impeachment slechts nodeloze afleiding voor de Democraten zou vormen in een Congres met een Republikeinse meerderheid. 58 Democraten trokken zich hier niets van aan, maar de overige 364 Afgevaardigden stemden tegen en verwierpen de resoluties.12

Trumps haat/liefdeverhouding met Rusland

Reeds in de strijd om het Witte Huis werd Trump achtervolgd door geruchten over Russische inmenging in de verkiezingen. De Russen zouden achter de hack op de mailbox van Hillary Clinton zitten, informatie over de campagne van Clinton hebben gelekt naar Wikileaks en nepnieuws hebben verspreid op sociale media. Achter de schermen bestonden toen al lang twijfels over de rol van Rusland en die van de Trump-campagne. Het was in mei 2016 toen een buitenlandadviseur van Trump in Londen een borrelafspraak met Australische topdiplomaat Alexander Downer had. De drank vloeide rijkelijk en de adviseur, George Papadopoulos, vertelde Downer dat de Russen contact met hem hadden gezocht en in het bezit waren van een grote hoeveelheid informatie die slecht nieuws betekende voor Clinton.13 In juni 2016 hadden de zoon en schoonzoon van Trump, aldus voormalig topadviseur Steve Bannon, in de Trump Tower een ontmoeting met een Russische advocate die mogelijk belastend materiaal over Clinton in haar bezit had.14 In juli 2016 lekte de informatie via Wikileaks uit, waarop de FBI een onderzoek instelde. Na zijn inauguratie deed Trump er alles aan om het onderzoek dwars te zitten. In februari 2017 kwam het tot een klein schandaal toen veiligheidsadviseur Michael Flynn in opspraak kwam door ontmoetingen met de Russen tijdens de campagne en het veld moest ruimen. Het Congres wilde de onderste steen boven hebben en stelde diverse onderzoekscommissies in. FBI-chef James Comey kondigde aan dat ook de FBI een onderzoek naar Russische inmenging in de verkiezingen had gestart. Het duurde niet lang of het politieke hoofd van Comey werd afgehakt.15 Temidden van deze politieke veldslag waarin menig vertrouweling van The Donald het veld moest ruimen prees Trump het leiderschap van president Poetin, wat verdenkingen alleen maar aanwakkerde. De ontmoeting tussen Trump en de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov hielp ook niet.

Bannon noemde de ontmoetingen tussen het Trump-kamp en de Russen landverraad. Trump reageerde dezelfde dag nog met de conclusie dat Bannon zijn verstand kwijt was. Onder Comey’s opvolger, Robert Mueller, wordt de strijd in ieder geval niet meer zo publiekelijk gevoerd. Dit betekent geenszins dat de Russische kwestie voorbij is en de recente uitlatingen van Bannon krijgen zeer waarschijnlijk nog een aardig staartje. Net als menig ander controversieel dossier dat Trump dit jaar heeft behandeld. Het aantal ontslagen doet haast denken aan de ontslaggolf die Nixon in de laatste periode van zijn presidentschap inzette. Gaat The Donald dezelfde kant op? De tijd zal het leren.

image sources

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *