In the red corner: Jeremy Corbyn. In the blue corner: Theresa May

Op 18 april riep Theresa May vervroegde verkiezingen uit. Tot ieders verrassing, want zij gaf eerder meermalen aan niets te zien in vervroegde verkiezingen. Met deze verkiezingen en de verkiezingen in Nederland, Frankrijk en Duitsland wordt 2017 een cruciaal verkiezingsjaar in een Europa dat gedomineerd wordt door Brexit. De Jonge Liberaal bespreekt de vier belangrijkste partijen en neemt een voorschot op een mogelijke uitslag.

Conservative Party

De vervroegde verkiezingen zijn vanuit Conservatieve huize uitgeroepen. Hiervoor zijn twee redenen. Allereerst is de Conservatieve meerderheid in het Lagerhuis klein en is de partij intern verdeeld over de te varen koers tijdens de Brexit. May hoopt de meerderheid te vergroten en daarmee ook minder last te ondervinden van elementen binnen de partij die de koers van de regering niet volgen. De andere reden is meer persoonlijk voor May: zij is namelijk aan de macht gekomen zonder dat het volk haar gekozen heeft. Ze heeft nog niet eerder een verkiezingsstrijd geleverd als leider van de partij en kan met een verkiezingsoverwinning niet alleen haar taak wat makkelijker maken, maar ook legitimatie van het volk krijgen voor haar premierschap. Op zich een taak die met Jeremy Corbyn als tegenstander niet heel moeilijk moet zijn. Op de dag dat de verkiezingen werden uitgeroepen werd ook een poll gepubliceerd. De vraag was wie men dacht dat de beste premier zou zijn. In volgorde van laag naar hoog: Jeremy Corbyn (14%), don’t know (36%), Theresa May (50%).1 Maar, kort geleden is de positie van May wel minder sterk geworden vanwege een uitglijder over het ouderenbeleid. Het kan zijn dat dit afstraalt op de rest van de partij en dan is het zeer wel mogelijk dat de partij minder zetels pakt dan ze hadden kunnen pakken.

Labour

De partij van Jeremy Corbyn heeft het sinds de laatste verkiezingen al moeilijk en dit is na het Brexit-referendum alleen maar erger geworden. Labour wordt verdeeld door de Brexit en omdat Corbyn de onrust niet weet op te lossen staat ook zijn rol ter discussie. De Telegraph berichtte er op 20 maart 2017 al over en sindsdien is er niet heel veel veranderd.2 Ook wordt de partij, en in het bijzonder Corbyn, verweten onzichtbaar geweest te zijn tijdens de Brexit-campagne. De grote vraag binnen Labour is of Corbyn zijn werk goed doet en op dit punt is de partij diep verdeeld. Corbyn’s eis en zware politieke druk op Labour-parlementsleden voor instemming met de start van de uittredingsprocedure is nog niet vergeten. Binnen Labour wordt dit tegen Corbyn gebruikt, maar andere partijen vallen Labour hier ook sterk op aan. Eén ding is zeker: premier zal Corbyn niet worden. Op dit moment ziet Labour zich bedreigd door de Liberal Democrats en in Schotland komt daar de SNP nog bij.

Liberal Democrats

In 2015 rekende de Britse kiezer genadeloos af met de LibDems. De partij raakte 49 van de 57 zetels kwijt. Maar nu heeft de partij onder leiding van Tim Farron een enorme kans om zetels terug te winnen. De partij geldt op dit moment als de grootste concurrent van Labour, met uitzondering van Schotland. Waar Labour intern verdeeld is over Brexit hebben de LibDems een duidelijke koers: de LibDems zijn tegen Brexit en gaan alles doen om een zo zacht mogelijke Brexit te krijgen. In hun campagne zetten zij Labour weg als een zwakke partij die deels met UKIP meeliep tijdens de Brexit-campagne.3 Temidden van al deze kommer en kwel die is veroorzaakt door Labour presenteren de LibDems zichzelf als een duidelijk alternatief. Bewerkelijke factor ten aanzien van de stemmen op de LibDems is hoe de Britse kiezer denkt over de rol van de LibDems in het eerste kabinet-Cameron. De kiezer is dit gezien de uitslag van 2015 nog niet vergeten, maar Brexit en de rol van Labour daarin kan deze ervaring van de kiezer met de LibDems weer aardig gladstrijken.

Scottish National Party

De partij van Nicola Sturgeon boekte een enorme overwinning bij de laatste verkiezingen: van de 59 kiesdistricten in Schotland pakte de SNP er 56 (waarvan inmiddels twee MP’s verder gegaan zijn als onafhankelijke kandidaat). Hiermee werd Labour op 1 kiesdistrict na volledig uit Schotland weg geveegd: de andere twee districten gingen naar de LibDems en de Conservative Party. De inzet van de SNP is duidelijk: goede behartiging van de Schotse belangen in de Brexit en op termijn een nieuw referendum over de Schotse onafhankelijkheid. Het is een populair standpunt in het nationalistische en Eurominnende Schotland en kan zeker voordeel hebben bij de harde weigering van May om een nieuw referendum toe te staan. De SNP kan bij de komende verkiezingen de laatste drie kiesdistricten winnen, nadeel voor de partij is dat dan de rek er volledig uit is en de vraag is maar of ze daarmee in een parlement van 650 zetels voet aan de grond kunnen krijgen. Waar de SNP dit in 2015 nog oploste door kiezers buiten Schotland te adviseren op Labour te stemmen zal dit nu niet zo snel meer gebeuren.4 Labour zal de boot toch wat afhouden omdat de SNP voor hen een forse bedreiging is. Bij de LibDems krijgen ze wellicht meer voet aan de grond, maar de vertegenwoordiging van het Schotse belang blijft in de minderheid in Westminster en de SNP zal het echt van andere partijen moeten hebben om er punten door te krijgen.

Uitslagen

Ergens tussen de avond van 8 juni en de ochtend van 9 juni zal de uitslag van de verkiezingen bekend zijn, namens de BBC verslagen door de inmiddels 78-jarige nieuwslegende David Dimbleby die sinds 1979 verslag heeft gedaan van iedere parlementsverkiezing. Wat de precieze uitslag wordt zullen we dan weten, maar laat ik in ieder geval de volgende voorspelling doen. De Conservative Party zal als gedoodverfde winnaar van de verkiezingen een flinke overwinning boeken. Labour zal aardig gaan verliezen, in het voordeel van zowel de Conservative Party als de Liberal Democrats. Een bewerkelijke factor daarin is wel de rol van de Liberal Democrats in Cameron I. Maar de populariteit van May heeft in de laatste campagnefase wel een paar deuken opgelopen en het zou daardoor maar zo een goed jaar voor de Liberal Democrats kunnen gaan worden. Een andere bewerkelijke factor is het feit dat er ook nog een handvol kleine partijtjes in het parlement die hier en daar misschien nog wel een zeteltje kan wegsnoepen. Wil je daar meer over weten, kijk dan eens dit filmpje.

Er staat veel op het spel met betrekking tot Brexit en de uitslag van de verkiezingen kan in belangrijke mate beïnvloeden wat er op de Britse agenda in Brussel komt en op welke wijze deze agenda wordt uitgevoerd. Maar het Engelse systeem zou het Engelse systeem niet zijn als niet alleen van belang is hoeveel zetels er behaald worden, maar ook voornamelijk wie er op die zetels gaat zitten. Dit maakt deze verkiezingen tot bijzonder belangrijke en interessante verkiezingen en alle Europese ogen kijken dan ook over het Kanaal om te zien wat hier uit gaat komen.

image sources

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *