Verantwoordelijkheid afkopen met belasting?

Ik vertelde laatst een mede-JOVD’er dat ik was afgestudeerd. Hij vroeg zich hierop af wanneer ik mijn verantwoordelijkheid ging nemen en aan het werk ging. Kennelijk werd het nu tijd om belasting te gaan betalen. Mijn reactie hierop was dat ik al zes jaar bij McDonald’s had gewerkt, meer dan twintig uur per week naast mijn studie. Verder werk ik nu in Duitsland en sleep ik al dat zuur verdiende geld weer mee terug naar Nederland. Werken? Ik dacht het niet. Ik ga mooi nog even mijn master halen.

Maar waar doelde deze jongen precies op? Is het werkelijk zo dat men op een gegeven moment tot ziens moet zeggen tegen het studentenleven, de rest van zijn leven aan de bak moet en tot zijn 75ste van 9 tot 5 van zijn bureau mag gaan genieten. Zou ik dit dan allemaal doen, omdat ik een paar jaar een studie heb mogen volgen op een van de Nederlandse leerfabrieken, waar de student zelf het niveau bepaalt? Het doet me een beetje denken aan hoe Yuri Gagarin zijn offer aan het Russische volk bracht. Tijdens het communisme ging het er ook om dat het individu zich opofferde voor het collectief. Waar komt dit idee van verantwoordelijkheid vandaan? Is het dan werkelijk zo dat mensen in Nederland worden geboren als gereedschap voor een bankroete ideologie? Dat is een zware last voor een baby. Als liberalen hebben we de overtuiging dat iedereen in vrijheid zijn geluk moet kunnen nastreven, zonder dat dit ten koste gaat van de vrijheid van anderen.

Ik heb in mijn leven genoeg geleerd over verantwoordelijkheid, maar belasting betalen behoort niet tot dit rijtje. Belasting is eigenlijk helemaal niet verantwoordelijk, maar egoïstisch. Het absurde van belasting is dat er wordt geïmpliceerd dat men zijn verantwoordelijkheid kan afkopen door geld te betalen. Ik vraag me dan wel eens af met welk geld de Sint-Pietersbasiliek was gebouwd. Wat ik heb geleerd van verantwoordelijkheid is dat je er nooit van weg mag lopen, laat staan afkopen!

Belasting betaal ik al door middel van accijnzen, BTW, energiebelasting, dividendbelasting, enzovoort. Maar ik voel me daardoor echt geen beter mens. Stel: de gemiddelde werker heeft een nettoloon van zo’n € 1500,- per maand. De huur is €400, €200 gas, water en licht, €50 voor telefoonkosten, €300 voor zijn auto, €350 voor eten en drinken. Van de rest kan hij dan nog een keer in de week gezellig op stap. Conclusie: het is helemaal niet rendabel om te gaan werken, het is zonde van je tijd. Als ik dan kijk naar wat er in de staat Massachusetts wordt betaald aan inkomstenbelasting en ook het feit dat ze hier geen BTW kennen, dan houd je hier een hoop meer over voor jezelf en eventueel je gezin.

Verantwoordelijkheid zie ik als de andere kant van de munt van vrijheid; vrijheid in verantwoordelijkheid. Behalve de verantwoordelijkheid die ik afleg aan mijn omgeving neem ik de vrijheid om mijn eigen leven in te richten. Zolang de overheid onverantwoordelijk omgaat met mijn geld hoeft ze van mij niets te verwachten. Na mijn studie ga ik misschien wel in het buitenland wonen. Die knullige aow mogen ze houden. Als ik zo veel belasting moet betalen en dan ook nog met de nek aan wordt gekeken, dan zal ik toch echt minstens een master moeten halen om mijn dromen te verwezenlijken.

Dit artikel is in 2006 eerder gepubliceerd geweest in de toen nog papieren versie van De Jonge Liberaal. 

image sources

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.